مجنون مست! (عرفان) شعر:محمدکدخدایی(عرفان)

دراین ملک که خصومت زده بر ریشه ی آن دگر از عشق مگویید! سخن عشق سراب است ،سراب عزّت و فهم و شعور، همه رنج است وعذاب است ،عذاب مردی و عدل و شرف ،همه از ریشه خراب است ،خراب ادامه مطلب...

خواهد آمد آنxa0 مرد روزی با کوله ایxa0 پر ز سیب های درشت کودک پیر را با مهربانی میگیرد xa0به پشت باغ چشم ها را هرس خواهد کرد و خواب راxa0 از چشم های حریص خواهد چید ادامه مطلب...

نه چادر xa0نشانه ی ایمان الهی ست! و نه عریان شدن، نشانه ی تمدن، و آزادی انسانی ست! Mohammad-erfan.mihanblog.com Sheroerfan.blog.ir عرفان واعتراض xa0...

اگر این شب هایxa0 بی مهتاب و طولانی پایان نپذیرد و صبح سحر فرا نرسد؛ و xa0همچنان،خروس ها از خواندن آفتاب باز مانند اگر خزندگان ،xa0از پرواز کبوترهای سپید بر پهنۀ آسمانِ آزاد همچنان ممانعت ورزند، اگر مشعل ها...

چشمان تو زیباست رنگش به رنگ خورشید یا که به رنگ دریا شاید به رنگ رؤیاست! ادامه مطلب...

دلم می سوزد دلم می سوزد برای کادرهای درمانی،مبارزینِ آسمانیِ xa0این بلای زمینی! که تهی از ابتدایی ترین ملزومات ایمنی باید در مقابل ویروسی ناشناخته،جان درکف نهاده، و از مردمی که بی مبالات اند و ناسپاس ، ...

ناممکن ، ناممکن است هر چیزی ممکن است! از ناهمبستگی ها مگویید . که برغم همۀ ناهمبستگی ها، ادامه مطلب...

امروز xa0یا xa0فردا فریادی در راه است فریادی که خواهد شکست، صلابت سکوت وxa0xa0 صراحت سکون ادامه مطلب...

انسانِ گرفتار استسقاءxa0xa0 عطشِ پایان ناپذیرِ خواستن و xa0دلبستن! به امید وفورْ ... لذت بردن. xa0و سپس، اندک اندک گُسستن محتومْ - و رنج بردن لذّت داشتنِ فرزند و شهود بر مرگش لذتِ دل در گرو محبوبی نهادن ، و...

حقیقت یک انسان،در سرزمین تولدش نیست بلکه در قلب او در وجدان نهفته در وجودxa0 او و در قلب دوستداران راستین xa0اوست! xa0 Mohammad-erfan.mihanblog.com Sheroerfan.blog.ir عرفان و اعتراض...

بردگان شاهد که سفره خالی از نان سیاه لقمه ها خونین ز خون وxa0 درد و آه ادامه مطلب...

اگر میخواهی به صداقت و پاکی ، و یا رذالت و ناپاکی خودت واقف شوی، ببین چگونه مردم را قبل از شناخت،با پیش داوریهایت ادامه مطلب...

شبانِ ظلمت آباد سردِ سرد است زمین سرد آسمان سرد ضریح و بقعه ی ایمان همه سرد. سیاهی مردمِ چشمها ز برفِ بی امان سرد. ادامه مطلب...

به آفتاب نتوان گفت متاب به مهتاب نتوان گفت که خموشی بتاب به دریا نتوان گفت، که درآغوش عریانِ این ساحل افتاده و تشنه مپیچ! به باران نتوان گفت، که مباریدxa0 به این مرده سرای همه هیچ ادامه مطلب...

ای وفاپیشه چمنده تر ز زهره، عاشقم بر روی تو من همان آهوی مستم که گرفتارم به دام موی تو ادامه مطلب...

آخه این چه فرهنگ دینی است که: به مردم بدی میکنیم اما طلب بخشش را از خدا داریم و حتی از یک عذر خواهی و به اصطلاح حلالیت ساده دریغ میکنیم! بعضی آنقدر خود خواه و متکبر و احمقند که نمی دانند ادامه مطلب...

اندکی آرام باش! من تو را زین بوم که پر سهوxa0xa0و خطا ست به دیاری خالی از جرم و گناه به دیاری که همه مردم آن خاشع و افتاده چو خاک مهربان اند و صمیمی، همه اندیشه ی پاک ادامه مطلب...

می دانم...روزی نه چندان دور خورشید-خواهد برخاست از جبر خواب پرفروز و پرغرور! می دانم...روزی نه چندان دور ادامه مطلب...

به لب آورده دریا کف، خشمگین به ساحلْ می زند مشت از رهِ کین که برخاستxa0xa0باید از ذلّتْ نشستن برای حفظ خود،خود را شکستن ادامه مطلب...

خسته ام از هر چه بود و از نبود خسته از هذیان ولاف مردمان بی وجود خسته از مرگ فرشته های پاک خسته ازخون جوانانی که می ریزد به خاک زین همه ظلمی که بیداد میکند خون خواب را در رگان جهل، بیدار میکند ادامه ...