ای پرنده پر بگیر
بیش ازین در حبس زندان نفَس ،راه رندان قفس را پیش مگیر
ای پرنده پر بگیر
درمیان مزبله دان قفس اینگونه غمگین دم مگیر !
صبر زرد نه ، صبر سرخ باید تو را بودن پرنده !
گر که تقدیرت به مرگ است ، پس بمیر
لیک ، درمیان قفس تاریک و تنگ ،
با صدای نوحه و اندوه بیحاصل نمیر !
ای پرنده پر بگیر...ای پرنده پر بگیر !
محمد کدخدایی(عرفان)
Mohammad.erfan.mihanblog.com
Sheroerfan.blog.ir
شعرعرفان واعتراض
برچسب: پرنده,بمیر,شعرقفسمحمد,کدخداییعرفان,
نویسنده: زهرا حیدریان